Ook op de werkvloer wordt dyslexie niet altijd geaccepteerd

19-11-2020

dyslexie op de werkvloerGemiddeld 8 procent van de bevolking heeft dyslexie volgens het CBS, wat betekent dat een aantal medewerkers in jouw bedrijf hier ook mee te maken hebben. En hoewel dyslecten vaak heel creatief zijn, lopen ze vaak op de werkvloer tegen problemen aan. “Waardeer andere capaciteiten bij mensen met dyslexie dan taal”, schreef Veysel Yuce in een opiniestuk in het Parool.

“Dyslexie bestaat niet, slecht leesonderwijs wel”

‘‘Dyslexie bestaat niet, het etiket verhult alleen slecht leesonderwijs.’’ Dat zei hoogleraar orthopedagogiek Anna Bosman in september tegen de Tweede Kamer. Eerder betoogde ze dit standpunt ook, samen met twee andere hoogleraren, in het AD. “Er wordt gewoon te weinig geoefend,” zei Bosman. Op sommige middelbare scholen staat 30 procent van de leerlingen te boek als dyslectisch. Wanneer een kind moeite heeft met lezen – maar ook met rekenen – wordt de oorzaak altijd bij het kind gezocht. “We vergeten te checken of er wel goed onderwijs is gegeven.” Kinderen zouden met intensieve training met sprongen vooruit kunnen gaan.

Onbegrip is wat mensen met dyslexie keer op keer ervaren, schrijft Veysel Yuce in het Parool. “Ik heb leraren gehad die tegen mij schreeuwden omdat ik iets fout deed en zij hadden vergeten dat ik dyslectisch ben. Universitaire docenten die zeiden zich niet te kunnen voorstellen dat ik bepaalde gedachten heb, maar die niet goed op papier kan krijgen.”

Solliciteren met dyslexie

Ook bij werkgevers lopen mensen met dyslexie tegen dichte duren aan. Yuce vertelt in zijn opiniestuk over een sollicitatieprocedure, voor een functie beneden zijn niveau. Hij werd uitgenodigd voor een tweede gesprek. “Het gesprek eindigde met de mededeling dat ik een schrijfopdracht moest doen. Hierbij werd meegegeven dat niet alle sollicitanten dit hoefden, maar dat men het wel fijn vond vanwege mijn dyslexie.” Na enig wikken en wegen besloot Yuce om de sollicitatieprocedure af te breken. Yuce roept dan ook op: “Besef dat er goed te werken valt binnen die ene beperking, en waardeer de andere capaciteiten van iemand met dyslexie.”

Tamara Vreeken, oprichter van stichting HOI, zou haar dyslectische brein voor geen goud willen inruilen. Dat vertelt ze aan Het Parool. De stichting bracht het boek Dyslexie als kans uit. Aan welke kansen moet je dan denken? “Er zijn vaardigheden die iedereen kan hebben, maar waarin dyslectische mensen regelmatig uitblinken,” vertelt Vreeken. “Ruimtelijk inzicht, creatief denkvermogen en verbanden leggen. Niet alle breinen werken hetzelfde en dat is maar goed ook. Dat is het uitgangspunt van de neurodiversiteit; je hebt verschillende breinen nodig om elkaar aan te vullen.”

Boek schrijven, ondanks dyslexie

Met dat creatieve denkvermogen kom je heel ver, zo ondervond schrijver (met dyslexie) Eduard Poot. Hij gaf zelfs een aantal boeken uit. “Door medestudenten werd er vaak om mijn droom gelachen. Er werd gezegd: ‘Hoe kun je nu schrijver worden als je dyslexie hebt.’,” zo schreef hij in een artikel op Schrijven Online. Hij schreef onder andere een boek over het (af)studeren met dyslexie en het contract voor een volgend boek is inmiddels getekend. Of zijn dyslexie daarin een belemmering was? “Voor het redigeren van de teksten schakel ik altijd eerst een professional in, voordat ik een manuscript naar de uitgeverij stuur. Daarnaast neemt de redactie van de uitgeverij ook altijd het manuscript nog goed onder de loep om te controleren of de tekst echt vrij van taalfouten is.”